ερτ

"Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη. Νίκος Μπελογιάννης




Εκδηλώσεις "100 Χρόνια ΕΣΗΕΑ, 1914 - 2014"

διευθυνσεις

Buchhandel Bowker Electre Informazioni Editoriali Micronet Nielsen Book Data

«Πολιτεία που δεν έχει σαν βάση της την παιδεία, είναι οικοδομή πάνω στην άμμο».

Αδαμάντιος Κοραής (1748 – 1833)

γιατρός και φιλόλογος, από τους πρωτεργάτες του νεοελληνικού διαφωτισμού.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
...........................................................................................Γράμματα, τέχνες, βιβλίο, πολιτισμός

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016

WIKILEAKS:ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ ΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΠΡΕΣΒΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ.ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΣΚΑΪ, LIFO, MEGA




Πολύ μεγάλο ενδιαφέρον έχουν τρία τηλεγραφήματα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα που διέρρευσαν μέσω του γνωστού wikileaks, προηγούμενων ετών τα οποία αναφέρονται εκτενώς στην ελληνική δημοσιογραφία κάνοντας και αναφορές σε συγκεκριμένα ονόματα και καταστάσεις.

Τα τηλεγραφήματα που κατευθύνονταν στην Ουάσινγκτον έχουν δύο διαφορετικούς συγγραφείς και όλα αναφέρονται στην ελληνική δημοσιογραφία με μεγαλύτερη ή μικρότερη λεπτομέρεια.
Το ένα του Ιουλίου του 2006 έχει τίτλο «Πως να διαβάσετε τον Ελληνικό τύπο: ένας οδηγός για τους αμύητους» και είναι το μεγαλύτερο 18 παραγράφων το δεύτερο του Αυγούστου του 2008 είναι 9 παραγράφων και έχει τίτλο «Το φαινόμενο των free press: The village voice» ενώ το τελευταίο που αποκάλυψαν τα wikileaks είναι του Οκτωβρίου του 2008 και έχει τίτλο «Ξεκάθαρο το αμερικάνικο μήνυμα στην Ελλάδα μέσα από την εκπομπή «60 minutes», εννοώντας την εκπομπή του δημοσιογράφου Α. Παπαχελά «Οι φάκελοι».
Στο τηλεγράφημα του 2006 αναφέρεται ότι τα ελληνικά ΜΜΕ δεν ενδιαφέρονται για την κερδοφορία τους αλλά πρωτίστως για την άσκηση πολιτικής και οικονομικής πίεσης, ενώ υπάρχουν έλληνες δημοσιογράφοι που διατηρούν θέση σε πολιτικά γραφεία Τύπου τα οποία ταυτόχρονα καλύπτουν δημοσιογραφικά λαμβάνοντας από αυτά δώρα και χρήματα. Σαν παράδειγμα αναφέρεται ο χρηματισμός δημοσιογράφων από την επιτροπή διοργάνωσης των Ολυμπιακών αγώνων το 2004.
Επίσης αναφέρει ο συντάκτης του τηλεγραφήματος ότι είναι πολύ σπάνιο το μέσο ενημέρωσης να ασκεί κριτική στον ιδιοκτήτη του και μάλιστα γνωστή δημοσιογράφος του MEGA ανέφερε στην πρεσβεία ότι το κανάλι της έχει ασκήσει μόνο μια φορά κριτική στον ιδιοκτήτη της.

Στο δεύτερο έγγραφο που διέρρευσε γίνεται μια αναφορά στο χώρο των free press εξηγώντας τον τρόπο που χρησιμοποιεί η πρεσβεία για να παρέμβει όχι μόνο σε αυτά τα έντυπα αλλά και σε σχολές δημοσιογραφίας έτσι ώστε η νέα γενιά δημοσιογράφων να μην είναι τόσο αρνητικά διακείμενη στην Αμερική και την πολιτική της. 
Γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στο περιοδικό Lifo και μια συνέντευξη που εκεί «τοποθετήθηκε» του Don Forst (διευθυντής της «Village Voice» ) για ένα συνέδριο που η πρεσβεία διοργάνωσε στην Αθήνα στις 25-26 Ιουλίου μαζί με το mosaiko.gr

Το τελευταίο σημείωμα της πρεσβείας έχει ιδιαίτερα κολακευτικά λόγια για τον δημοσιογράφο Αλέξη Παπαχελά και την εκπομπή του «Οι Φάκελοι». Σύμφωνα με το συντάκτη του τηλεγραφήματος στην εκπομπή που αναφερόταν στην κρίση της Γεωργίας-Ρωσίας έγινε μια «πολύ καλή επιλογή παρουσίασης των αμερικανικών θέσεων» ενώ ένας από τους τρεις παρουσιαστές της εκπομπής ενημέρωσε την πρεσβεία ακόμη και για λεπτομέρειες του μοντάζ – όπως το ποια πλάνα Ρώσων αξιωματούχων κόβονταν και ποια θα έμεναν. Γίνεται ειδική αναφορά στο τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ που καλύπτει εκδηλώσεις που διοργανώνει η πρεσβεία.

Τα πρωτότυπα τηλεγραφήματα μπορούν να διαβαστούν στις παρακάτω διευθύνσεις
http://bit.ly/qXojoS

http://bit.ly/oZHQFQ

http://bit.ly/rlQ3g7

http://www.koutipandoras.gr/?p=8912

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

Ημερίδα για τον Περιφερειακό Τύπο, την Κυριακή στα Χανιά στο Ινστιτούτο Επαρχιακού Τύπου

Στο πλαίσιο της σύμβασης με το ΑΠΘ, προβλεπόταν η διοργάνωση ημερίδας, η οποία θα γίνει αυτή την Κυριακή στο ιδιωτικό Ινστιτούτο Επαρχιακού Τύπου στα Χανιά, το οποίο έχει ιδρύσει με κοινοτικούς πόρους ο τοπικός εκδότης Γιάννης Γαρεδάκης. 
Ανεξαρτήτως της επιλογής του χώρου, το ζήτημα είναι εάν συναινεί η ΓΓΕΕ σε αυτό τον έμμεσο αποκλεισμό εκδοτών από τη Β. Ελλάδα, όταν είναι γνωστό ότι όλες οι σημαντικές ημερίδες για τον περιφερειακό Τύπο έχουν διοργανωθεί στο αμφιθέατρο της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης & Επικοινωνίας, στην Αθήνα, ώστε να έχουν εύκολη πρόσβαση όλοι οι ενδιαφερόμενοι φορείς και εκδότες. 
~~~~~~~~~~~~~~~~
Η απάντηση του κ. Γιάννη Γαρεδάκη, εκδότη των «Χανιώτικων Νέων»
Κύριε διευθυντά,

λυπάμαι γιατί κάποιος κ. Γιάννης Μπαζαίος, που δηλώνει δημοσιογράφος, κάθε άλλο παρά τη δημοσιογραφία υπηρετεί με το σχόλιο που ανάρτησε στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας την οποία με τόση επιτυχία εδώ και καιρό διευθύνετε.
Με το Ινστιτούτο Επαρχιακού Τύπου και μια ημερίδα που θα γίνει στο ΙΕΤ για τον Περιφερειακό Τύπο ασχολήθηκε και σε λίγες αράδες μόνο ψέμματα και αθλιότητες κατέγραψε.

Αυτός ο «κύριος» λοιπόν, πρέπει να μάθει ότι:

- Το Ινστιτούτο Επαρχιακού Τύπου δεν είναι ιδιωτική πρωτοβουλία. Ηταν και είναι υπόθεση του Συνδέσμου Ημερήσιων Περιφερειακών Εφημερίδων και ο εκδότης των «Χανιώτικων νέων» Γιάννης Γαρεδάκης εργάστηκε για την υλοποίηση της πρότασης αυτής. Το Ινστιτούτο έχει Διοικητικό Συμβούλιο στο οποίο συμμετέχουν εκδότες εφημερίδων από όλη την Ελλάδα.

- Το ΙΕΤ ούτε ένα ευρώ δεν επήρε από Κοινοτικούς Πόρους. Στηρίχτηκε σε δεκάδες χιλιάδες ευρώ που διέθεσα εγώ προσωπικά και άλλοι συνάδελφοι από το ΣΗΠΕ. Και βέβαια από ενισχύσεις προηγουμένων υπουργών και Γενικών Γραμματέων Τύπου. Εχει επιτελέσει μέχρι σήμερα σοβαρό έργο το οποίο όφειλε ο συντάκτης να πληροφορηθεί πριν καταγράψει αυτές τις αθλιότητες.
- Η ημερίδα η οποία διοργανώνεται ύστερα από συνεννοήσεις του Α.Π.Θ. και της Γ.Γ.Ε.Ε. γίνεται πράγματι στο ΙΕΤ το οποίο απλά παραχώρησε τους χώρους του για την πραγματοποίησή της.
- Το Α.Π.Θ. έχει στείλει προσκλήσεις σε όλες τις Ενώσεις εκδοτών Εφημερίδων της Περιφέρειας και απ' όσα γνωρίζω στην ημερίδα θα παραστεί και ο Γ.Γ.Ε.Ε. κ. Κρέτσος.
- Επίσης στη ημερίδα θα παραστούν και όλοι οι εκδότες - μέλη του ΣΗΠΕ οι οποίοι θα παραβρεθούν στην ετήσια Γενική Συνέλευση του ΣΗΠΕ μια ημέρα πριν.
~~~~~~~~~~~~~~~~
Η απάντηση του συντάκτη μας

AΠΟΡΙΑ ΨΑΛΤΟΥ... ΒΗΞ!

Ένα σχόλιο που εστίαζε στη δυνατότητα συμμετοχής εκδοτών από τη Βόρεια Ελλάδα, σε ημερίδα για τον περιφερειακό Τύπο που διοργανώθηκε στα Χανιά, προκάλεσε τη μήνιν του κ. Γαρεδάκη, τοπικού εκδότη, το όνομα του οποίου έχει συνδεθεί με το «Ινστιτούτο Περιφερειακού Τύπου». 
Για να μείνουμε στην ουσία, παραμένει το ερώτημα: Πόσοι και ποιοι εκδότες απ' όλη την Ελλάδα κατάφεραν να παραστούν στην εκδήλωση αυτή;
Για τις, ανεξήγητες ως προς το μέγεθος της οργής και τον αήθη τρόπο έκφρασης, απορίες του κ. Γαρεδάκη, σχετικά με τη «δημοσιογραφία που υπηρετώ», τον διευκολύνω συνεχίζοντας στα θέματα που ανέδειξε ο ίδιος με την απάντησή του, θέτοντάς του ευθέως ορισμένα ερωτήματα:
1. Ο ΣΗΠΕ ιδρύθηκε ως Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία, με σκοπό την απορρόφηση δημοσίου χρήματος, ναι ή όχι; 
2. Πότε μετεξελίχθηκε σε σωματείο; 
3. Ποιο νομικό καθεστώς διέπει το «Ινστιτούτο Επαρχιακού Τύπου» και ποιο είναι το διοικητικό συμβούλιό του; 
4. Τι ακριβώς έχει συμβεί με την αναπτυξιακή εταιρεία του ΣΗΠΕ, υπήρξαν -και ποιοι δημοσιογράφοι- απασχολούμενοι ως διευθυντές ή μέλη των ΔΣ του σε αυτόν τον, από εργοδότες, φορέα αναπτυξιακής επιχείρησης;
5. Με ποια ποσά έχει στηριχθεί - επιχορηγηθεί όλα αυτά τα χρόνια λειτουργίας του, τόσο η «Αναπτυξιακή» του ΣΗΠΕ όσο και το «Ινστιτούτο Περιφερειακού Τύπου» και ποιοι και πόσοι είναι οι εκδότες - μέλη του ΣΗΠΕ, πλην του κ. Γαρεδάκη, που συμμετέχουν;
6. Πώς αποδεικνύεται ο ισχυρισμός του ότι διέθεσαν «δεκάδες χιλιάδες ευρώ» και μέσα από ποιες διαδικασίες τα διέθεσαν; 
Προσδοκώ μετά τις ερωτήσεις που υποβάλλω ευθέως και εγγράφως, ο κ. Γαρεδάκης να απαντήσει επίσης ευθέως, συγκεκριμένα και επί της ουσίας...
Γιάννης Μπαζαίος 


__________________
http://www.efsyn.gr/arthro/imerida-gia-ton-perifereiako-typo-ektos-edras

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2016

... ζούμε τον "εμφύλιο της διαπλοκής" στα ΜΜΕ ...

Ο “εμφύλιος της διαπλοκής”

και το θύμα τους, οι εργαζόμενοι


Βορά οι εργαζόμενοι στον «εμφύλιο της διαπλοκής»

Σε κρίσιμη καμπή βρίσκεται η αναδιάταξη του διαπλε­κόμενου τριγώνου εξουσίας τραπεζών, πολιτικών και μί­ντια. Όλες οι πλευρές έχουν οχυρωθεί για την προάσπιση των συμφερόντων τους ή και την κατοχύρωση θέσης ισχύος στο νέο σύστημα διαπλοκής, ενώ ανταγωνίζονται με όλα τα μέσα για να κερδίσουν ό,τι πε­ρισσότερο και καλύτερο μπο­ρούν.

Το παιχνίδι είναι σκλη­ρό και έχει ένα βέβαιο θύμα. Πρόκειται, φυσικά, για τους εργαζόμενους οι οποίοι, με ευθύνη και (αλλά όχι μόνο) των συνδικαλιστικών ενώσε­ων, δεν έχουν καταφέρει να έχουν ρόλο ή άποψη για τα δικά τους συμφέροντα. Σήμερα, οι εργαζόμενοι στα περισσότερα ΜΜΕ είναι είτε απλήρωτοι επί μήνες είτε μισθοδοτούνται με έναντι κά­θε μήνα. Είναι υπό την τρομο­κρατία του λουκέτου και υπό την κυριαρχία των υπηρετών των αφεντικών τους.

Τα όσα συνέβησαν στον αέρα του Άλ­φα, με τον ιδιοκτήτη του Δημή­τρη Κοντομηνά να βάζει στον αέρα τις φωνές σε παρουσια­στές πρωινής εκπομπής επειδή τόλμησαν να έχουν άποψη που δεν του άρεσε, πιστοποιούν με τον καλύτερο τρόπο την από­λυτη υποταγή της ενημέρωσης στα συμφέροντα των ιδιοκτη­τών. Όσο για τους μεγαλοδη­μοσιογράφους, δεν τηρούν ού­τε καν τα προσχήματα, συνεχί­ζουν να αναζητούν αυλές πολι­τικών για να εξασφαλίσουν μια θέση γραφείου Τύπου, «που­λώντας» ταυτόχρονα στους πο­λιτικούς τη θέση που κατέχουν στο εκάστοτε ΜΜΕ.

Η περίπτωση του Μέγκα εί­ναι αποκαλυπτική για το παι­χνίδι που παίζεται στο «τρίγω­νο» εδώ και μήνες. Η κυβέρνη­ση Τσίπρα μετέτρεψε τον προ­εκλογικό «αγώνα» της ενάντια στη διαπλοκή και τη διαφθο­ρά στην απαίτηση να αποχω­ρήσει ο Ψυχάρης από το Μέ­γκα. Εξαγόρασε την ισχύ των άλλων εκδοτών βάζοντάς τους στην αυλή της νέας διαπλοκής που στήνει με ένα νέο θεσμι­κό πλαίσιο κι αφού έχει εξα­σφαλίσει τη συναίνεση των δανειστών. Παράλληλα σε ρό­λο μπαμπούλα, για όσους δεν υποταχθούν πλήρως, βγαίνουν, όποτε χρειαστεί, οι εισαγγελι­κοί έλεγχοι για τα θαλασσοδά­νεια, οι υποθέσεις διαφθοράς δημοσιογράφων και οι ανοι­χτές υποθέσεις στη δικαιοσύ­νη για εκδότες και καναλάρχες. Στην κορυφή δε της εκβιαστι­κής αυτής πολιτικής είναι η δη­μιουργία εξεταστικής επιτρο­πής στη Βουλή για τα θαλασσοδάνεια πολιτικών και μίντια, για τα οποία τα στοιχεία δίνο­νται στη δημοσιότητα επιλεκτι­κά και υπό τον έλεγχο της νέ­ας επιτροπείας στην ενημέρω­ση, που λειτουργεί στη Γενική Γραμματεία και στο Μαξίμου.

Τα διαπλεκόμενα συμφέ­ροντα από τη δική τους πλευ­ρά βρίσκονται σε σκληρή μετα­ξύ τους διαμάχη, με αποτέλε­σμα να αποκαλύπτεται σε με­γάλο βαθμό η λειτουργία τους ως οργανωμένης μαφίας συμ­φερόντων. Τα παραδοσιακά εκ­δοτικά τζάκια της χώρας, των Βαρδινογιάννη, Μπόμπολα και Ψυχάρη, αφού έπαιξαν την τύχη του καναλιού τους στη δι­απραγμάτευση με την κυβέρ­νηση Τσίπρα, αποδέχθηκαν τελικά να δώσουν 3 εκατ. ευ­ρώ για να πληρωθεί μέρος από τα οφειλόμενα προς τους εργα­ζομένους. Το μπαλάκι μετα­φέρεται τώρα στις άλλες πλευ­ρές του τριγώνου διαπλοκής. Στις τράπεζες, που θα πρέπει να αποδεχθούν το σχέδιο Φι­λιππόπουλου και να (ξανα)δα­νειοδοτήσουν το Μέγκα ώστε να συνεχιστεί η λειτουργία του. Αλλά και στην κυβέρνη­ση, η οποία, αφού ο Ψυχάρης του ΔΟΛ βγήκε εκτός παιχνι­διού Μέγκα, θα πρέπει να δώ­σει το πράσινο φως στη συμμε­τοχή της εταιρείας στην τηλεο­πτική αδειοδότηση και να απο­δεχθεί την ανακεφαλαιοποίηση των δανείων του.

Βεβαίως, είναι προφανές ότι οι τράπεζες θα απαιτήσουν σκληρό μνημόνιο περικοπών, δηλαδή απολύσεις και μειώ­σεις μισθών. Και οι εργαζόμε­νοι, που παρακολουθούν παθη­τικά το παιχνίδι των ιδιοκτητών, θα πληρώσουν ακριβά την αλ­λαγή του ιδιοκτησιακού καθε­στώτος – όπως θα συμβεί και σε κάθε αντίστοιχη περίπτωση.

Η ουσία είναι ότι το λου­κέτο στο Μέγκα δεν συνέφερε κανέναν από το τρίγωνο της δι­απλοκής. Γιατί θα συμπαρέσυ­ρε σε ντόμινο όλες τις άλλες εκ­δοτικές επιχειρήσεις των παρα­δοσιακών διαπλεκόμενων, με πρώτους από όλους τα συ­γκροτήματα του Ψυχάρη και του Μπόμπολα. Και τα δυο μαζί, Πήγασος και ΔΟΛ, έχουν απλήρωτα δάνεια της τάξης των 350 εκατ. ευρώ, κι αν προστεθούν σε αυτά τα δάνεια των κοινών τους εταιρειών (Πρα­κτορεία διανομής, περιοδικά, εκτυπωτική μονάδα Ίρις, Αγγε­λιοφόρος που ήδη πτώχευσε), ο λογαριασμός των «κόκκινων δανείων» για τις τράπεζες ανε­βαίνει σε δυσθεώρητα ύψη. Και τα στελέχη τους έχουν τους δι­κούς τους επιτρόπους των δα­νειστών που ζητάνε ευθύνες και …απολύσεις.

Το πιθανότερο λοιπόν, όπως δείχνουν οι εξελίξεις, είναι οι εκ­δότες να βουλιάξουν τις εταιρεί­ες που χρωστάνε και να συνε­χίσουν να είναι εκδότες ή ιδι­οκτήτες με άλλα εταιρικά σχή­ματα. Για να συμβεί όμως αυτό, πρέπει να περάσει το διάστημα ελέγχου τους μέσω της τηλεο­πτικής αδειοδότησης και να πά­ρουν την αναγκαία πιστοποίηση από τις τράπεζες και την κυβέρ­νηση Τσίπρα. Το σκληρό παι­χνίδι παραμένει ανοιχτό και στη συνέχεια…


πηγή: Ματίνα Παπαχριστούδη “ΠΡΙΝ”

Σάββατο, 21 Μαΐου 2016

ΕΔΩ ΑΘΗΝΑΙ... ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ

imagesdatafiles129544
Ήταν 21 Μαΐου του 1938. Στο ραδιόφωνο ακούστηκε για πρώτη φορά το "Εδώ Αθήναι"!
Με τον τίτλο αυτό βγήκε στον αέρα η πρώτη επίσημη εκπομπή της τότεΥ.Ρ.Ε. (Υπηρεσίας Ραδιοφωνικών Εκπομπών)από τους ραδιοθαλάμους του Ζαππείου στην Αθήνα.
Ήταν η πρώτη εκπομπή του κρατικού ραδιόφωνου.
Το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (Ε.Ι.Ρ.) ιδρύθηκε αργότερα με την Συντακτική Πράξη 54/1945 «Περί ιδρύσεως Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας» δια της οποίας και περιήλθε στη κυριότητά του όλη η περιουσία της πρώην Α.Ε.Ρ.Ε., που είχε δημιουργηθεί στη κατοχή.
Με την ίδια συντακτική πράξη το Ε.Ι.Ρ. αποτελούσε Οργανισμό Δημοσίου Δικαίου που υπάχθηκε υπό τον έλεγχο του τότε Υπουργείου Τύπου, ενώ το τεχνικό τμήμα στο τότε Υπουργείο Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων (Διεύθυνση Τηλεπικοινωνιών).
Σχετική η ταινία ντοκιμαντέρ του ΡΟΥΣΣΟΥ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΥ, από το αρχείο της Ε.Ρ.Τ., με θέμα τη λειτουργία και την προσφορά του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας Ε.Ι.Ρ., η οποία παρήχθη το 1959 για λογαριασμό του υπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως.
Γίνεται παρουσίαση των κτιριακών εγκαταστάσεων, του τρόπου παραγωγής των εκπομπών και της ροής του ημερήσιου ραδιοφωνικού προγράμματος, του τεχνικού εξοπλισμού των Κέντρων Εκπομπής των Λιοσίων και του Μπογιατίου και του ανθρώπινου δυναμικού του Ε.Ι.Ρ.
Κατά τη διάρκεια της αφήγησης, εναλλάσσονται πλάνα που απεικονίζουν την καθημερινή ζωή της ελληνικής κοινωνίας στα τέλη της δεκαετίας του 1950, παρεμβάλλονται στιγμιότυπα από μεταδόσεις του «Εθνικού Προγράμματος» του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών,ενώ ακούγεται και το ραδιοφωνικό σήμα του τσοπανάκου.
Το ντοκιμαντέρ εστιάζεται επίσης, στον ενημερωτικό και ψυχαγωγικό χαρακτήρα του ραδιοφώνου με αναφορές σε εκπομπές του Ραδιοπρογράμματος.
 Εμφανίζονται ορχήστρες και καλλιτέχνες του ελαφρού τραγουδιού όπως ο ΜΙΜΗΣ ΠΛΕΣΣΑΣη ΝΑΝΑ ΜΟΥΣΧΟΥΡΗ και ηΝΑΝΤΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ αλλά και γνωστοί ηθοποιοί την ώρα ηχογραφήσεων θεατρικών παραστάσεων στους ραδιοθαλάμους του Ζαππείου, μεταξύ των οποίων ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ, η ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΒΑΛΑΚΟΥo ΠΕΤΡΟΣ ΦΥΣΣΟΥΝ και η ΔΕΣΠΩ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΥ με οδηγίες του ραδιοσκηνοθέτη ΜΗΤΣΟΥ ΛΥΓΙΖΟΥ.Παρακολουθούμε στιγμιότυπα-ντοκουμέντα από τη δράση του εξωτερικού συνεργείου μεταδόσεων με το αυτοκίνητο του Ε.Ι.Ρ.,τη «Μαρμάρω», για τις ανάγκες των εκπομπών όπως, οι σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης ή οι μεταδόσεις ποδοσφαιρικών αγώνων. Προβάλλονται πλάνα σε στούντιο από ζωντανές ηχογραφήσεις εκπομπών επιμόρφωσης, μουσικής και θεάτρου.
Η ταινία που προβλήθηκε στο πρόγραμμα των «Ελληνικών Επικαίρων»στις αρχές του 1960, αποτελεί μοναδικής σημασίας τεκμήριο για την ιστορία του ραδιοφώνου και την αποτύπωση της κοινωνικής ζωής καιτου πολιτιστικού κλίματος του τέλους της δεκαετίας του ’50.
ΤΟ VIDEO
"ΕΔΩ ΑΘΗΝΑΙ..."
Ταινία ντοκιμαντέρ του ΡΟΥΣΣΟΥ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΥ με θέμα τη λειτουργία και την προσφορά του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ), η οποία παρήχθη το 1959 για λογαριασμό του υπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως.
{youtub}mesxOeEiSzM{/youtube}
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ
ΕΙΡ1

ΕΙΡ2

ΕΙΡ3

ΕΙΡ4
http://gekollias.gr/index.php/istoriko/istorikon/742-edo-athinai-ellhniko-radiof-no

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

Το τελευταίο φύλλο της Independent

    εφημερίδες, Βρετανία, ίντερνετ   

independent-2-630.jpg

Η Independent γυρίζει... σελίδα
Η βρετανική εφημερίδα Independent κυκλοφορεί σήμερα για τελευταία φορά σε χαρτί, καθώς υλοποιείται η απόφαση να μετατραπεί σε μια αποκλειστικά ψηφιακή έκδοση, κίνηση που περιγράφεται στο τελευταίο άρθρο της σύνταξής της που τυπώθηκε ως μια «τολμηρή μετάβαση» και ένα «παράδειγμα για άλλες εφημερίδες σε όλον τον κόσμο».
Η Independent «ήταν πάντα γνωστή για την πρωτοποριακή δουλειά της και τη δημοσιογραφία παγκόσμιας κλάσης της και τούτη η ειδική έκδοση το αντανακλά αυτό. Η έκδοση αποτίει φόρο τιμής στην τεράστια συμβολή της ομάδας των συντακτών της, τωρινών και του παρελθόντος, σε αυτή την κληρονομιά, καθώς προσβλέπουμε στην εξέλιξή μας, στη μεγέθυνση της ψηφιακής, παγκόσμιας παρουσίας μας», ανέφερε σε σχετική ανακοίνωσή του ο Αμόλ Ράζαν, διευθυντής της εφημερίδας, σύμφωνα με χθεσινό δημοσίευμα της εφημερίδας «Guardian».
Το σημερινό -τελευταίο- πρωτοσέλιδο σε έντυπη μορφή | 
Η Independent ιδρύθηκε το 1986 από μια ομάδα δημοσιογράφων και ήταν μια από τις νεότερες εθνικής κυκλοφορίας εφημερίδες του Ηνωμένου Βασιλείου.
Είναι η πρώτη εθνικής κυκλοφορίας εφημερίδα της Βρετανίας που γίνεται αποκλειστικά ψηφιακή. Η απόφαση ελήφθη, σύμφωνα με πληροφορίες, λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε.
Στο απόγειό της, το 1989, η κεντροαριστερή εφημερίδα είχε κυκλοφορία 420.000 φύλλων καθημερινά, αλλά πρόσφατα είχε πέσει στις 40.000 φύλλα.
Πάνω από 100 δημοσιογράφοι αναμένεται να χάσουν τη δουλειά τους λόγω της απόφασης να ανασταλεί η έντυπη έκδοση, σύμφωνα με χθεσινό δημοσίευμα του «Guardian».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Μόνο ψηφιακός ο «Independent» από τον Μάρτιο

Σάββατο, 19 Μαρτίου 2016

Οι κυβερνήσεις πέφτουνε, αλλά ο ΔΟΛ…


Χωρίς αμφιβολία είναι συλλεκτικό το ένθετο που περιλαμβάνεται σήμερα στην «Εφημερίδα των Συντακτών». Το υπογράφει ο Δημήτρης Ψαρράς και κάνει μια διαδρομή στην πορεία του συγκροτήματος Λαμπράκη από το 1922 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Σας συνιστούμε ανεπιφύλακτα να το προμηθευτείτε. Σ’ αυτή την κατεύθυνση, και για να σας δώσουμε μια «γεύση» παραθέτουμε την εισαγωγή του:

   Οι κυβερνήσεις πέφτουνε, αλλά ο ΔΟΛ… 

ΞΑΦΝΙΑΣΕ Ο ΑΠΡΟΣΧΗΜΑΤΙΣΤΟΣ ΤΡΟΠΟΣ με τον οποίο επιτέθηκε ο κ. Ψυχάρης στον πρωθυπουργό μετά την άσκηση δίωξης εναντίον του για τα δάνεια που είχε λάβει, προκειμένου να αποκτήσει την ιδιοκτησία του ΔΟΛ. Ασφαλώς δεν συνηθίζουν «σοβαρές» εφημερίδες να δημοσιεύουν δήθεν ρεπορτάζ για «μυστικές» συναντήσεις του εκδότη τους με πολιτικούς αρχηγούς ή να αφήνουν εκβιαστικά υπονοούμενα για προσεχείς παρόμοιες «αποκαλύψεις».
Πριν από λίγες βδομάδες είχε επίσης ξαφνιάσει η πρωτοβουλία του ΔΟΛ να «ξεπλύνει» τη δυναστεία των Γκλίξμπουργκ από όλες τις πολιτικές αμαρτίες που τη βαρύνουν, παρουσιάζοντας ως «σημαντικό» και «αποκαλυπτικό» κείμενο μια εξόφθαλμη διαστρέβλωση της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας της χώρας. Η «Εφ.Συν.» ασχολήθηκε εκτενώς με το ζήτημα και ανασκεύασε όλους τους μύθους που περιλάμβανε το «αυτοβιογραφικό» πόνημα του Γκλίξμπουργκ.
Ασφαλώς αυτά τα τελευταία κρούσματα οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι για πρώτη φορά στην ιστορία του το Συγκρότημα νιώθει τόσο αδύναμο. Και η αδυναμία είναι κακός σύμβουλος για κάποιον που έχει μάθει να βρίσκεται στην κορυφή και να αισθάνεται παντοδύναμος.
Ο ΔΟΛ δεν ήταν βέβαια το μοναδικό συγκρότημα Τύπου στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Ομως είναι το μόνο με τόσο μεγάλη διάρκεια ζωής. Το μυστικό της επιτυχίας του είναι ακριβώς το ίδιο που προκαλεί σήμερα την παρακμή και την πτώση του. Αναφέρομαι στην παρασκηνιακή παρουσία του στην πολιτική ζωή. Ο ΔΟΛ δεν ήταν ούτε η πιο πλούσια επιχείρηση μέσων ενημέρωσης (ειδικά από τη στιγμή που μπήκαν στον χώρο οι εφοπλιστές και οι κατασκευαστές) ούτε οι εφημερίδες του κατείχαν πάντοτε την πρώτη θέση στις κυκλοφορίες. Ομως πάντοτε διακρινόταν για την αποτελεσματικότητά του να επεμβαίνει στα πολιτικά πράγματα, να ορίζει πρωθυπουργούς και να κατευθύνει κυβερνήσεις.
Παρά τον αναμφισβήτητα ξεχωριστό ρόλο του ΔΟΛ στις ιστορικές εξελίξεις, μάταια θα αναζητήσει κανείς επιστημονικές μελέτες για τη διαδρομή του. Αν εξαιρεθούν δευτερεύουσες αναφορές σε κείμενα με ευρύτερο αντικείμενο, καθώς και ελάχιστα κείμενα πολεμικής, στα οποία δεν μπορεί να αποδοθεί κανενός είδους εγκυρότητα, το Συγκρότημα έχει μείνει στο βολικό σκοτάδι, μακριά από την κριτική ματιά των ερευνητών.
Εδώ δεν θα ασχοληθούμε παρά μόνο με μια πτυχή της δραστηριότητας του ΔΟΛ, τη σχέση του με την πολιτική εξουσία. Αυτή είναι εξάλλου η πραγματική ιδιαιτερότητα του δημοσιογραφικού οργανισμού ο οποίος όχι μόνο επιβίωσε σε όλες τις πολιτικές καταστάσεις, αλλά έβαλε τη δική του σφραγίδα στις πολιτικές εξελίξεις του τελευταίου αιώνα, κάνοντας χρήση κάθε μέσου και κυρίως μετατρέποντας τα δημοσιογραφικά του μέσα σε πραγματικά όπλα, έτοιμα να στραφούν εναντίον όποιου επέλεγε κάθε φορά το μεγάλο αφεντικό και έτοιμα να υπηρετήσουν ακόμα και τους πιο ετερόκλητους αφεντάδες.
«Στα γραφεία του Ελευθέρου Βήματος», γράφει ένας μελετητής του Τύπου, «καταστρώθηκαν πολιτικά προγράμματα, σχηματίστηκαν κυβερνήσεις και σχεδιάστηκαν επαναστάσεις που έμελλε να έχουν μεγάλη επίδραση στο μέλλον της χώρας».1 Ασφαλώς δεν υπάρχουν άλλα συγκροτήματα που να διεκδικούν αυτά τα χαρακτηριστικά και μάλιστα τόσο διαχρονικά όσο ο ΔΟΛ.
lamprakis_1Μπορεί την περασμένη βδομάδα ο Σταύρος Ψυχάρης να καταγγέλλει ως «συκοφαντία» αυτή τη διαπίστωση,2 αλλά το παραδέχονται με υπερηφάνεια ακόμα και τα στελέχη του Συγκροτήματος. Στο αφιέρωμα του «Βήματος» για τον θάνατο του Χρήστου Λαμπράκη τον Δεκέμβριο του 2009, το κεντρικό κείμενο του Στάθη Ευσταθιάδη περιέγραφε ως εξής το φαινόμενο: «Εχει ειπωθεί και μάλιστα γράφτηκε και σε ξένες εφημερίδες κύρους ότι ο Ααμπράκης «ανεβάζει και κατεβάζει κυβερνήσεις”. Οτι είναι king maker, κατά τους Times του Λονδίνου (1994). Μολονότι αυτό χαλκεύτηκε για τον πατέρα Λαμπράκη, τον Δημήτρη, ο τίτλος επιδόθηκε και στον Χρήστο Λαμπράκη. Είναι υπερβολή αλλά δεν στερείται εντελώς αλήθειας. Ναι, το Συγκρότημα, ο ΔΟΛ, ο Λαμπράκης «ανεβάζουν» δημοκρατικές, προοδευτικές κυβερνήσεις και (προσπαθούν να) «κατεβάζουν» αντιδραστικές, αντιδημοκρατικές κυβερνήσεις. Και θεωρούν αυτό τιμή τους και υποχρέωση προς τα καλώς εννοούμενα εθνικά, δημοκρατικά συμφέροντα. Αν αυτό είναι υπερβολή, είναι πραγματικότητα το γεγονός ότι η αρθρογραφία, τα σχόλια και περισσότερο από καθετί άλλο η υπογραφή του Χρήστου Λαμπράκη επηρέαζαν κυβερνητικές πολιτικές και αποφάσεις».3
Το αν είναι μόνο «προοδευτικές» οι κυβερνήσεις που ανεβάζει το Συγκρότημα Λαμπράκη και «αντιδραστικές» εκείνες που κατεβάζει, αυτό θα το δούμε παρακάτω. Αρκεί εδώ να σημειώσουμε την εικόνα που έχουν οι ίδιοι οι συνεργάτες του ΔΟΛ για τον εαυτό τους. Γιατί ένα δεύτερο χαρακτηριστικό του Συγκροτήματος που αναδείχτηκε τις τελευταίες μέρες είναι ότι πρόκειται για ένα περίκλειστο σύστημα. Αυτοί που αναδεικνύονται ως στελέχη του οφείλουν πέρα από τα όποια άλλα προσόντα τους να είναι πρόθυμοι να υπηρετήσουν τον κεντρικό σχεδίασμά, και κυρίως τους ελιγμούς, τις υπαναχωρήσεις, τις στοχοποιήσεις αντιπάλων, την εμμονή στα ζητήματα που επιλέγει η κορυφή της ιεραρχίας. Το διαπιστώσαμε με τη θλιβερή μονοφωνία που εξέπεμπαν όλα τα μέσα τους Συγκροτήματος για τις επιχειρηματικές υποθέσεις που υποτίθεται ότι αφορούν μόνο το τρέχον αφεντικό τους.
Στην πραγματικότητα ο Δημήτριος και εν συνεχεία ο Χρήστος Λαμπράκης αντιλαμβάνονταν τις εφημερίδες τους ως κεντρικά όργανα ενός «ιδανικού» κόμματος που πασχίζει για τα συμφέροντα των οικονομικών και πνευματικών ελίτ της χώρας. Αλλά επειδή τα υπάρχοντα κόμματα σπάνια ταίριαζαν με τα δικά τους πρότυπα, φρόντιζαν να τα πιέσουν για να συμμορφωθούν. Και συχνά το πετύχαιναν. Αυτό το «ιδανικό» κόμμα ονομαζόταν κάποτε «εθνική κυβέρνηση», κάποτε «εθνική αντιπολίτευση», κάποτε «δημοκρατική παράταξη», κάποτε «προοδευτικός κόσμος», κάποτε «εκσυγχρονιστές» και πάντα «ευρωπαϊστές». Είναι απίστευτο πόσο μεγάλη είναι η πολιτική γκάμα που μπορούν να περικλείσουν οι ονομασίες αυτές.
Οι εφημερίδες έχουν μια ιδιαιτερότητα ως προϊόν. Κάθε μέρα, με κάθε νέο φύλλο, έχουν τη δυνατότητα να αναγεννιούνται. Ετσι μπορεί τη μια μέρα να υμνούν κάποιον πολιτικό και την επομένη να τον καταριούνται. Τα κόμματα δεν έχουν παρόμοια ευελιξία. Από την άλλη μεριά, οι εφημερίδες ως εμπορικό προϊόν στηρίζονται στους αναγνώστες τους. Κι αυτοί δεν είναι τόσο ευπροσάρμοστοι όσο θα ήθελαν οι σχεδιαστές των συγκροτημάτων. Ομως και σ’ αυτή την περίπτωση υπάρχει λύση. Την έχει περιγράφει στον γνωστό πικρό του στίχο ο Μπρεχτ. Σ’ αυτή την περίπτωση δεν έχουν τα συγκροτήματα παρά να «αλλάξουν αναγνώστες». Κι αυτό είναι που συνέβη αρκετές φορές μέχρι σήμερα.
Ο ΔΟΛ χάρη σ’ αυτές του τις ιδιότητες αποδείχτηκε εφτάψυχος. Αν όμως θέλαμε να συγκρίνουμε το Συγκρότημα με κάποιο πλάσμα του ζωικού βασιλείου για να περιγράφουμε τη μακροβιότητά του, δεν θα επιλέγομε την εφτάψυχη γάτα, όπως φαίνεται να μας παρακινούν τα πρόσφατα δικά του δημοσιεύματα. Η πιο πετυχημένη σύγκριση θα ήταν με ένα άλλο ζωντανό, λιγότερο φιλικό προς τον άνθρωπο: τον χαμαιλέοντα.
___________
1. Πόνος Καρυκόπουλος, 200 χρόνια Ελληνικού Τύπου (1784-1984), εκδ. Γρηγόρη, Αθήνα 1984, ο. 122.
2. Σταύρος Ψυχάρης, «Οι συκοφάντες και εμείς», εφ. Το Βήμα, 12.3.2016.
3. Στάθης Ευσταθιάδης, «Χρήστος Λαμπράκης, 1934-2009. Η ζωή ενός μύθου», εφ. Το Βήμα, 25.12.2009.

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2016

Διακρίσεις και βία εναντίον γυναικών στα ΜΜΕ



DREAMSTIME
Τη μεγάλη διάσταση που προσλαμβάνουν σε όλο τον κόσμο, οι διακρίσεις λόγω φύλου και η βία εις βάρος των γυναικών στα ΜΜΕ αποκαλύπτει έρευνα που έδωσε στη δημοσιότητα η Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στην έκθεση του Παγκόσμιου Προγράμματος Ελέγχου των ΜΜΕ (GMMP) επισημαίνεται ότι δεν υπάρχει καμία αλλαγή. Σε αυτή την έκθεση κάθε πέντε χρόνια καταγράφεται η θέση των γυναικών στην Ενημέρωση και στα συμπεράσματα για το 2015 επισημαίνεται: «Η πρόοδος των γυναικών στα ενημερωτικά ΜΜΕ σημειώνει στασιμότητα».
Η σχετική έκθεση GMMP για το 2015, που έγινε σε 114 χώρες με τη βοήθεια των δημοσιογραφικών Ενώσεων-μελών της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων, αναδεικνύει ότι «οι γυναίκες αποτελούν μόνο το 24% των ατόμων που είναι συντάκτες ή παρουσιαστές ραδιοτηλεοπτικών ειδήσεων και εφημερίδων». Τα παραπάνω στοιχεία προκύπτουν από τις περιφερειακές εκθέσεις, που παρουσιάστηκαν στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ισότητας της ΔΟΔ, στις αρχές του 2016.
Τα μέλη του Συμβουλίου Ισότητας, περιγράφουν τη θέση που κατέχουν οι γυναίκες δημοσιογράφοι στις διαφορετικές περιοχές της υφηλίου, όπως Παλαιστίνη, Αφρική, Λατινική Αμερική, Ευρώπη, Μεξικό και Περού. Στις περισσότερες περιοχές του κόσμου τα «θέματα της βίας, της προσωπικής ασφάλειας, των εκφοβισμών και των παρενοχλήσεων, εξακολουθούν να αποτελούν καθοριστικό παράγοντα από τον οποίο υπονομεύεται ο ρόλος των γυναικών στα ΜΜΕ. Σε ορισμένες περιοχές οι γυναίκες υφίστανται διακρίσεις λόγω φύλου όχι μόνο στις αίθουσες σύνταξης, αλλά και στη διαδικασία πρόσληψης στις θέσεις εργασίας».
Σε άλλες περιοχές πάλι οι γυναίκες δεν έχουν πρόσβαση σε θέσεις εργασίας και, όταν εργάζονται, δεν προάγονται στην εργασιακή ιεραρχία. Στην έκθεση καταγράφεται και αύξηση της ανεργίας των γυναικών, με πολύ χαμηλά ποσοστά επαναπρόσληψης και πολύ συχνά αναγκάζονται, να δεχθούν επισφαλείς συνθήκες εργασίας.
Η Mindy Ran, συν-προεδρεύουσα του Συμβουλίου Ισότητας ΔΟΔ, δήλωσε ότι ο «απόηχος της οικονομικής κρίσης συνεχίζει να έχει επιπτώσεις σε μεγάλο αριθμό γυναικών δημοσιογράφων όπως και στις δημοσιογραφικές Ενώσεις, που τις εκπροσωπούν. Τώρα πια επανήλθαμε στις παλιές κακές μέρες, όταν η ισότητα θεωρείτο πολυτέλεια κι ένα επιπλέον έργο και όχι η καρδιά που πάλλεται για να εφοδιάζει τις Ενώσεις. Αυτή είναι μια επικίνδυνη τάση και οι πιο ευάλωτες, αναγκαστικά θα οδηγηθούν εκτός επαγγέλματος και εκτός των κέντρων αποφάσεων των δημοσιογραφικών Ενώσεων, με αποτέλεσμα να χαθούν πολλές φωνές».
Ο Τζιμ Μπουμέλα, πρόεδρος της ΔΟΔ, πάλι έσπευσε να τονίσει: «Είναι ευθύνη μας, να αγωνιστούμε ενάντια σε κάθε μορφή διακρίσεων μέσα στις αίθουσες σύνταξης. Καλούμε τις Ενώσεις-μέλη της Ομοσπονδίας, να δώσουν την ευκαιρία να αναπτυχθούν πρωτοβουλίες για την ισότητα των φύλων στην εσωτερική δομή των Ενώσεων, αλλά και στα ΜΜΕ προκειμένου να διαδοθεί την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας ότι οι δημοσιογραφικές Ενώσεις εφαρμόζουν την ισότητα».
Η ΔΟΔ καλεί τις εταιρείες που διαθέτουν μέσα Ενημέρωσης να αυξήσουν τον αριθμό των γυναικών δημοσιογράφων τόσο στην αίθουσα σύνταξης όσο και στα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Καλεί επίσης τις Ενώσεις-μέλη να συνεχίσουν «να προωθούν την ισότητα στο εσωτερικό των οργανώσεων, να εφαρμοστεί η ισότητα στην εκπροσώπηση των μελών και να αγωνιστούν για να σταματήσουν οι εκφοβισμοί, οι παρενοχλήσεις και η βία εις βάρος των γυναικών δημοσιογράφων».

Σωτήρης Μανιάτης
_________________________